Maandelijks archief: september 2013

Little Green Cars

…It’s easy to fall in love
It’s easy to be alone
It’s easy to hate yourself
when all your love is inside someone else
It’s easy to take it all
It’s easy to give it to
when there’s more people out there to love
than people who love you…

Fietsen zonder doping

Onlangs ook maar weer eens mijn velo uit het vet gehaald. Ik had goede benen, de rug gekromd, mijn knuisten de flappers omvat en met mijn te vette reet op het plankje in een 600 euro kostende outfit geperst, was ik klaar voor de strijd.
Gelukkig kwam ik een peloton gepensioneerden tegen, makkie dacht ik, dat wordt van voren rijden, maar ondanks mijn pielverzet stond ik na vier minuten al geparkeerd langs de waterweg.

Ze zaten mij trouwens veel te veel te linkeballen, ze probeerden mij op de kant te zetten en één van die gasten gaf opeens zo’n kwak, zodat ik via het macadam in de greppel terecht kwam. Het behang lag er flink af en ik zat aardig onder het asfalteczeem. Ik had de baard laten staan, dus daar had ik flink spijt van op de plaktafel. Nou ja anders was ik denk toch wel gelost, want die gasten koersten het snot voor de ogen, op pure haat. Wat stonden ze strak zeg, stelletje pakhazen!
Ik kon nog net aansluiten bij een paar nog strammere gasten en in die mongolenwaaier probeerde ik met mijn hol open, al harkend, mijn ballen eraf draaiend het laatste stuk te volbrengen. Ze lieten een gat vallen en jammer genoeg werd ik er al snel afgereden. Mijn finalekoker had ik thuis laten liggen, dus met de stront in mijn koersbroek reed ik het fietsenhok in.

Nee ik ga voortaan weer gewoon lopend naar mijn werk!

(repost)

Courgette en fèta tostie

Turks brood open raggen, courgette grillen, fêta op het brood, courgette erop, beetje rode ui, oregano en eventueel voor de vleescheters wat uitgebakken chorizo. Dubbel klappen en zachtjes bakken in de pan waarin je de chorizo hebt uitgebakken ofzo. Ff wat zwaars erop zetten qua tosti-ijzereffect één keer omdraaien. Zeer goed te doen met gegrilde tomaatjes.

Smakelijk maar weer!

pyyy

Gevulde paprika’s

Voor zes rode en zes groene

12 paprika’s dus. de bovenkant met de steel eraf gesneden en het zaad verwijderd
500 gram rundergehakt
3 rode uien
een mok rijst
bos bosuien in ringen
vier tenen knoflook
30 mini tomaatjes
peper, zout, kaneel, oregano, zoete paprika poeder
goede olijfolie
250 gram fèta

Kook de rjst Bak de uien lekker bruin, schuif ze opzij en bak het gehakt bruin, draai om en maak fijn. Doe de peper, zout, kaneel, paprika en oregano erbij, en laat de knoflook en de bosui nog heel even meebakken. Doe het vuur uit en verwarm de oven voor op ongeveer 160 graden. Doe de rijst erbij en de heel fijn gesneden tomaatjes (even het ergste vocht eruit drukken) en de in hele kleine blokjes gesneden fèta. Vul nu de paprika’s en doe het kapje erop. Vet met een kwast de paprika’s in en doe ze in een schaal. Het mag een flinke tijd in de oven, minstens een uur, licht eraan hoe zacht je de paprika’s wil.

Lekker met wat maisbrood.

peppers

Jolige porren

In deze rare warboel die wij leven noemen doen zich soms van die zonderlinge momenten en omstandigheden voor waarop een mens de hele schepping als een kostelijke grap beschouwt, ook al ervaart hij de geestigheid ervan slechts vaag, en heeft hij het sterke vermoeden dat de grap ten koste van niemand anders gaat dan van hemzelf. Toch is er niets dat hem ontmoedigt en niets wat de moeite waard is om zich druk over te maken. Hij slikt alles wat zich voordoet, elk geloof, elke opvatting en overtuiging, alle zichtbare en onzichtbare moeilijkheden, hoe weerbarstig ook, zoals een struisvogel met zijn krachtige spijsvertering geweerkogels en vuurstenen naar binnen werkt. En wat kleine ongemakken en zorgen betreft, de kans op een plotselinge ramp, gevaar voor lijf en leden, dit alles, ja de dood zelf, komen hem slechts voor als schalkse, goedmoedige plaagstootjes en jolige porren in de ribben afkomstig van een onzichtbare en onberekenbare ouwe grappenmaker. Deze vreemde, dwarse stemming die ik bedoel overvalt een mens in tijden van uiterste beproeving, komt precies op het moment dat hij alles zeer serieus neemt, zodat iets wat hem even tevoren nog toescheen als een zaak van het hoogste gewicht, nu alleen nog maar deel lijkt uit te maken van de algehele grap.

proxy

Herman Melville / Moby Dick

Wijd beens (recept)

Voor iedereen die druk is een simpel en lekker recept voor 3 personen

– 1 varkenshaas (kip- of kalkoenfilet) – 3 kleine preistengels – 2 blikken Heinz witte bonen in tomatensaus, ander merk of vers kan natuurlijk ook. – 150 gram spek – p&z, balsamico, oregano —————– Spek uitbakken, vlees peper en zout en rosé bakken. Prei schoonmaken, in de lengte snijden en wassen. Fijn snijden en droog maken. Prei bakken in wat olijfolie tot het gaar is, bonen erbij met de kruiden en azijn en spek, goed door warmen. Vlees over de borden verdelen en bonenprut erover.

Smakelijk en veel plezier met het ruften later op de avond  🙂

bonen

Huisgemaakte Hüttenkäse

Neem een fles boeren karnemelk en laat dit 24 uur uitlekken in een kaasdoek. Doe er wat kruiden door die je lekker vindt, peterselie, bieslook, basilicum, wat knoflook, beetje zout en peper en een klein beetje honing. Lekker op een geroosterde bruine boterham met een paar plakjes komkommer. Smakelijk.

hut

Boerkaplicht

In tegenstelling tot het boerkaverbod ben ik voor een boerkaplicht. Goed alleen voor alle mooie vrouwen in Nederland. Vanmiddag was het weer zover. Ik reed langzaam richting een onoverzichtelijke rotonde (voor de Maassluizers onder ons, bij het politiebureau) en daar reed ze. Gerard Cox zou hebben gezegd zo’n lekkere strakke blonde meid op ’n racefiets! Levensgevaarlijk natuurlijk, ik zat bijna op een aantal landgenoten die net terugkwamen van hun dhuhr!

Nee mensen boerkaplicht, gewoon invoeren, scheelt een hoop blik- en andere schade…

Burka on bike

(painting by Mars Drum used without permission)