Maandelijks archief: juli 2016

Gastvrijheid in Maassluis

c17f05035aecebfdab9a67b4c65ae973

Oververhit kwamen ze onze straat in rijden om te stoppen voor B&B Piet Hein, die helaas… met vakantie was. Nu maken wij dit in de zomer regelmatig mee en boden aan om even te Googelen naar andere overnachtingsmogelijkheden. Uit Duitsland kwamen ze en met ons gezamenlijk steenkolen Duits, Engels en Nederlands kwamen we een heel eind. Van de zes adressen die wij vonden op internet gaf er maar eentje gehoor en die was vol. Wat nu te doen? Camping Hoeve Bouwlust had nog wel een plekje, maar de oudste van de twee zat er aardig doorheen. Daarop streek mijn buurman zijn hand over zijn hart en bood spontaan aan dat de twee ook wel bij hem konden overnachten. Nou, dat hebben ze dus gedaan en dat vond ik een erg leuk gebaar van mijn buurman. Ja zei hij, ik heb ook veel gereisd en heb ook regelmatig gastvrijheid mogen meemaken, dus als ik nu iets terug kan doen, dan doe ik dat graag voor die mensen. Wat een staaltje Maassluis promotie mensen, daar kan geen stadspromotor tegen op. Bij gebrek aan een foto van vader en zoon heb ik er maar een ander plaatje bijgevoegd, anders is het ook maar zo’n kale boel 😉

Advertenties

Retro

Dit keer een collectie die ik kreeg van een vriendin van ons. Deze platen draaiden zij altijd  tijdens haar jeugd thuis met haar ouders. Een mooi kleurenpalet toch? 🙂

 

20160707_154249

Zwart wit weer

Sorry vrienden, ik liep wat achter…

 

20160102_131052

T-Day

​Met volle vaart voer het schip richting het strand. Iedereen zat dicht tegen elkaar aan, zwetend, gespannen naar wat er zou komen gaan. Na de laatste orders van de kapitein, iedereen moest zo snel mogelijk aan land!, stonden we ietwat nerveus te wachten op onze beurt. Nadat de loopplank was neergelaten en iedereen met zijn bepakking eindelijk op het strand was aangekomen moesten we vechten voor een plekje, omdat het zo fucking druk was. D-Day dacht je zeker? Nee, dit was T-day, touristen die een dagje naar een bountystrandje gaan. Wat heb ik gelachen zeg, vijf boten naast elkaar en geen vierkante meter meer vrij. De moraal van dit verhaal: neem met een kilo zout wat je hostess je vertelt. Wel een erg leuke dag gehad b.t.w. :mrgreen: